dinsdag, mei 31, 2005
Update van de afgelopen twee weekends!!
Hi! Het heeft even geduurd, maar hier weer een update.
Vorige week woensdag zijn de verkiezingen geweest in Suriname. Vanaf het moment dat we hier aankwamen, was het elk weekend raak met optochten en andere festiviteiten.
We waren dus benieuwd!
Het weekend ervoor was Zaïre nog in de stad dus onze portemonnee had het zwaar. Zaïre doet onderzoek in het binnenland en komt om de paar weken terug in de stad. Nu was ze er maar een klein weekje, dus gingen we alleen maar leuke dingen doen. De hele week heerlijk uit eten
Vrijdag was het laaaaaaaaat. We gingen rond half vijf slapen na zelfs de vieze azijnwijn van kant te hebben gemaakt (op een gegeven moment ben je niet meer zo kieskeurig).
Daarvoor waren we op een terras neergeploft waar ook vrienden van Zaïre waren. Dat was bijzonder gezellig en wij drieën zetten de gezelligheid dus nog even voort op de veranda.
Zaterdag (vorige week dus) wilden we gaan zwemmen maar – wat een verrassing – het zwembad was dicht. Een andere proberen dan maar... En ja hoor, de eerste donkere wolk werd zichtbaar en vond het nodig heel hard te gaan lekken. We reden op dat moment net langs ’t Vat dus hebben we taxichauffeur maar gevraagd ons eruit te laten. Bij ’t Vat een hapje gegeten, Zaïre had een afspraak en wij werden gebeld door M&M om de film van de Raleighvallen te komen kijken. Gaaf!
Daarna weer richting huis gegaan, even geslapen en opgefrist en ’s avonds de stad in. Opeens hoorden we iemand onze namen roepen en ja hoor, Zaïre was net weer terug van de afspraak. Wij dus heerlijk shoarma (ja, het kan hier echt allemaal) gegeten en Parbo gedronken (zelfs Kim is af en toe aan het bier, maar dat komt meer door de prijs of kwaliteit van de wijn hier!!).
Het dreigde alweer laat te worden, dus om 1:00 gingen we naar huis, een beetje brak waren we nog wel.
Zondag hadden we ons echt voorgenomen te gaan zwemmen, en dan niet zo laat, want de meeste buien beginnen rond een uur of twee.
Hotel Krasnapolsky gebeld en jawel, we konden er voor een dagje zwemmen! Geen introductiemensen nodig? Geen lidmaatschap vereist? Neeeee!!!
Daar gingen we dus, wat een heerlijkheid! Niet zo groot, maar dat was niet erg. Heerlijke zon, lekkere sapjes en een top club sandwich, dat was genieten hoor. Lekker op de derde etage van het hotel, dus het waaide goed door.
Rond een uur of vier weer weggegaan, lekker relaxed op de veranda en ‘s avonds Chinees gehaald........
Maandagavond meegeweest met de ‘huisbazin’ naar een massameeting van het Nieuw Front. Het was de laatste avond waarop gefeest mocht worden en ‘reclame’ gemaakt werd voor de verkiezingen. Kim was de auto nog niet uit of ze kreeg al een NPS-vlag (een van de vier partijen die ;t Front vormen) om haar middel gebonden, we zagen er te neutraal uit volgens het gezelschap Het was bijzonder om mee te maken; een groot podium met alle belangrijke mensen, waaronder president Venetiaan, die om de beurt een praatje hielden, en om de zoveel praatjes begon de muziek! Wat een feest! Daar sta je dan als houterige bakra tussen! Nee, was leuk, op een gegeven moment hadden we het wel gezien en gingen met de dochter van de huisbazin en een vriend weer richting huis.
Dinsdagavond met M&M gegeten bij ’t Vat. Mark en Richard bestelden al enthousiast een djogo (grote Parbo) maar waren even vergeten dat er geen alcohol geschonken mocht worden! Dit in verband met de verkiezingen.
Woensdag was het dan de grote dag. We merkten er ’s ochtends nog vrij weinig van en ook de rest van de dag was het rustig. We zijn nog even bij een stembureau gaan kijken en toen waren er wel veel auto’s met vlaggen en – hoe kan het ook anders – toeters op straat.
Donderdagochtend vroeg zagen we een voorlopige uitslag van de verkiezingen maar de stemmen waren nog niet allemaal geteld. De partij van Bouterse – NDP – had toch wel verrassend veel zetels gehaald en daar werd veel over gesproken.
Vrijdag was het onrustiger. Een aantal partijen had hun achterban opgeroepen zich te verzamelen en te protesteren tegen vermeende fraude tijdens de verkiezingen.
Ook in het weekend was er meer beveiliging en politie op de been, maar we hebben niets storends meegemaakt.
Vrijdagmiddag even op MSN geweest, met webcam. Ik wist niet dat het zulke ondingen waren! We waren met thuis aan het MSN-en en als je dan gedag zegt, is een webcam echt vervelend. Dus toen had Kim het even te kwaad en was het maar goed dat er ook een ‘uit-knop’ op zit!
Maar goed, het kwam weer goed na een uurtje te hebben geslapen.
‘s Avonds wilden we naar het casino, waren we nog niet geweest en we wilden het wel eens meemaken. Het casino was niet zo groot, maar wel erg mooi opgezet en er waren shows met dansers, leuk! Wat nog leuker was, was dat de drank gratis was! We wachtten echt tot de vrouw van de bediening kwam afrekenen, maar dat kwam ze dus niet.
We hadden ook nog wat centjes gewonnen dus gingen rond een uur of half vier tevreden naar huis.
Zaterdagochtend wilden we gaan winkelen, de winkels zijn dan tot 13:00 open, dus we moesten een beetje opschieten. Richard wilde kijken wat de mogelijkheden waren om hier een pak te laten maken en daarna zijn we de stad ingegaan. Leuke dingen geshopt en daarna voldaan weer naar huis. Filmpje gekeken op de laptop en even de oogjes dicht gedaan.
We wilden eigenlijk nog wel iets eten dus wij weer richting stad. Uiteindelijk weer om 3:30 thuis.
Zondag hadden we afgesproken met een collega van Kim bij een warung te gaan eten. Er kwam nog een vriend van haar op de bonnefooi dus warenw e met z’n vieren. De man in kwestie was nogal aanwezig, maar het was een gezellige middag met uiteraard een dikke hoosbui.
Rond half vier waren we weer in de stad en hebben we nog even geïnternet. M&M belden; ze waren net terug uit Galibi, waar wij ook zijn geweest met de reuzenschildpadden.
We hebben geklaverjast en de mannen hebben gewonnen......
Het weekend was weer voorbij gevlogen! Maandag heeft Richard Paul geholpen op de skelterbaan. Hij had aangeboden de karts voor hem te repareren omdat hij daar zelf niet aan toe komt, Mark was ondertussen bezig de trap voor de glijbaan te verven.
Kim kwam na het werk ook die kant op en heeft nog even kunnen zwemmen.
Maandagavond weer geklaverjast en bij M&M gegeten. Ze verhuizen deze week en dan zitten ze veel verder van ons dan nu, dus moesten we even bij het ‘afscheid’ stil staan.
Dit was weer even een update, foto’s volgen echt!!
Vorige week woensdag zijn de verkiezingen geweest in Suriname. Vanaf het moment dat we hier aankwamen, was het elk weekend raak met optochten en andere festiviteiten.
We waren dus benieuwd!
Het weekend ervoor was Zaïre nog in de stad dus onze portemonnee had het zwaar. Zaïre doet onderzoek in het binnenland en komt om de paar weken terug in de stad. Nu was ze er maar een klein weekje, dus gingen we alleen maar leuke dingen doen. De hele week heerlijk uit eten
Vrijdag was het laaaaaaaaat. We gingen rond half vijf slapen na zelfs de vieze azijnwijn van kant te hebben gemaakt (op een gegeven moment ben je niet meer zo kieskeurig).
Daarvoor waren we op een terras neergeploft waar ook vrienden van Zaïre waren. Dat was bijzonder gezellig en wij drieën zetten de gezelligheid dus nog even voort op de veranda.
Zaterdag (vorige week dus) wilden we gaan zwemmen maar – wat een verrassing – het zwembad was dicht. Een andere proberen dan maar... En ja hoor, de eerste donkere wolk werd zichtbaar en vond het nodig heel hard te gaan lekken. We reden op dat moment net langs ’t Vat dus hebben we taxichauffeur maar gevraagd ons eruit te laten. Bij ’t Vat een hapje gegeten, Zaïre had een afspraak en wij werden gebeld door M&M om de film van de Raleighvallen te komen kijken. Gaaf!
Daarna weer richting huis gegaan, even geslapen en opgefrist en ’s avonds de stad in. Opeens hoorden we iemand onze namen roepen en ja hoor, Zaïre was net weer terug van de afspraak. Wij dus heerlijk shoarma (ja, het kan hier echt allemaal) gegeten en Parbo gedronken (zelfs Kim is af en toe aan het bier, maar dat komt meer door de prijs of kwaliteit van de wijn hier!!).
Het dreigde alweer laat te worden, dus om 1:00 gingen we naar huis, een beetje brak waren we nog wel.
Zondag hadden we ons echt voorgenomen te gaan zwemmen, en dan niet zo laat, want de meeste buien beginnen rond een uur of twee.
Hotel Krasnapolsky gebeld en jawel, we konden er voor een dagje zwemmen! Geen introductiemensen nodig? Geen lidmaatschap vereist? Neeeee!!!
Daar gingen we dus, wat een heerlijkheid! Niet zo groot, maar dat was niet erg. Heerlijke zon, lekkere sapjes en een top club sandwich, dat was genieten hoor. Lekker op de derde etage van het hotel, dus het waaide goed door.
Rond een uur of vier weer weggegaan, lekker relaxed op de veranda en ‘s avonds Chinees gehaald........
Maandagavond meegeweest met de ‘huisbazin’ naar een massameeting van het Nieuw Front. Het was de laatste avond waarop gefeest mocht worden en ‘reclame’ gemaakt werd voor de verkiezingen. Kim was de auto nog niet uit of ze kreeg al een NPS-vlag (een van de vier partijen die ;t Front vormen) om haar middel gebonden, we zagen er te neutraal uit volgens het gezelschap Het was bijzonder om mee te maken; een groot podium met alle belangrijke mensen, waaronder president Venetiaan, die om de beurt een praatje hielden, en om de zoveel praatjes begon de muziek! Wat een feest! Daar sta je dan als houterige bakra tussen! Nee, was leuk, op een gegeven moment hadden we het wel gezien en gingen met de dochter van de huisbazin en een vriend weer richting huis.
Dinsdagavond met M&M gegeten bij ’t Vat. Mark en Richard bestelden al enthousiast een djogo (grote Parbo) maar waren even vergeten dat er geen alcohol geschonken mocht worden! Dit in verband met de verkiezingen.
Woensdag was het dan de grote dag. We merkten er ’s ochtends nog vrij weinig van en ook de rest van de dag was het rustig. We zijn nog even bij een stembureau gaan kijken en toen waren er wel veel auto’s met vlaggen en – hoe kan het ook anders – toeters op straat.
Donderdagochtend vroeg zagen we een voorlopige uitslag van de verkiezingen maar de stemmen waren nog niet allemaal geteld. De partij van Bouterse – NDP – had toch wel verrassend veel zetels gehaald en daar werd veel over gesproken.
Vrijdag was het onrustiger. Een aantal partijen had hun achterban opgeroepen zich te verzamelen en te protesteren tegen vermeende fraude tijdens de verkiezingen.
Ook in het weekend was er meer beveiliging en politie op de been, maar we hebben niets storends meegemaakt.
Vrijdagmiddag even op MSN geweest, met webcam. Ik wist niet dat het zulke ondingen waren! We waren met thuis aan het MSN-en en als je dan gedag zegt, is een webcam echt vervelend. Dus toen had Kim het even te kwaad en was het maar goed dat er ook een ‘uit-knop’ op zit!
Maar goed, het kwam weer goed na een uurtje te hebben geslapen.
‘s Avonds wilden we naar het casino, waren we nog niet geweest en we wilden het wel eens meemaken. Het casino was niet zo groot, maar wel erg mooi opgezet en er waren shows met dansers, leuk! Wat nog leuker was, was dat de drank gratis was! We wachtten echt tot de vrouw van de bediening kwam afrekenen, maar dat kwam ze dus niet.
We hadden ook nog wat centjes gewonnen dus gingen rond een uur of half vier tevreden naar huis.
Zaterdagochtend wilden we gaan winkelen, de winkels zijn dan tot 13:00 open, dus we moesten een beetje opschieten. Richard wilde kijken wat de mogelijkheden waren om hier een pak te laten maken en daarna zijn we de stad ingegaan. Leuke dingen geshopt en daarna voldaan weer naar huis. Filmpje gekeken op de laptop en even de oogjes dicht gedaan.
We wilden eigenlijk nog wel iets eten dus wij weer richting stad. Uiteindelijk weer om 3:30 thuis.
Zondag hadden we afgesproken met een collega van Kim bij een warung te gaan eten. Er kwam nog een vriend van haar op de bonnefooi dus warenw e met z’n vieren. De man in kwestie was nogal aanwezig, maar het was een gezellige middag met uiteraard een dikke hoosbui.
Rond half vier waren we weer in de stad en hebben we nog even geïnternet. M&M belden; ze waren net terug uit Galibi, waar wij ook zijn geweest met de reuzenschildpadden.
We hebben geklaverjast en de mannen hebben gewonnen......
Het weekend was weer voorbij gevlogen! Maandag heeft Richard Paul geholpen op de skelterbaan. Hij had aangeboden de karts voor hem te repareren omdat hij daar zelf niet aan toe komt, Mark was ondertussen bezig de trap voor de glijbaan te verven.
Kim kwam na het werk ook die kant op en heeft nog even kunnen zwemmen.
Maandagavond weer geklaverjast en bij M&M gegeten. Ze verhuizen deze week en dan zitten ze veel verder van ons dan nu, dus moesten we even bij het ‘afscheid’ stil staan.
Dit was weer even een update, foto’s volgen echt!!
maandag, mei 16, 2005
Borgoe, Bier en Bami!
Hallo allemaal!
Alles goed? Hier wel, het is weer maandagochtend, dat betekent dat er alweer een weekend voorbij is! En het was weer eens super. Vrijdagmiddag eerst even gewinkeld (zonder resultaat helaas) en ’s avonds even bij Mark en Marijke geweest. Marijke was niet zo lekker, dus zijn we met z’n drieën even wat gaan drinken, gezellig!
De volgende ochtend werd er op de deur gebonkt. Mark, Marijke en Maikel (oude buurman van Marijke, woont weer in Suriname) stonden voor de deur. We lagen nog in coma! Ze hadden ons geprobeerd te bellen, maar Telesur doet al een paar dagen raar met de mobiele telefoons.
Ze vroegen of we mee gingen naar Commewijne, het district aan de overkant van de Suriname-rivier. Dat zagen we wel zitten, dus binnen tien minuten (ok, een kwartier) stonden we gedouched en wel buiten.
Het was (nog) mooi weer en in Nieuw Amsterdam aangekomen hebben we heerlijk geluncht (of eigenlijk ontbeten voor enkelen onder ons ;-). En jawel, de lucht werd donker en het ging regenen, logisch, het was immers weekend en we hadden een stap buiten de deur gezet.......
Helaas konden we dus niet naar het openluchtmuseum. Wel zijn we door Voorburg gereden en in Alkmaar zijn we even gestopt (jaja, die hebben we hier ook gewoon) en hebben we van de omgeving genoten – het was inmddels weer droog.
’s Middags weer richting stad gegaan en lekker relaxed bij de skelterbaan van Paul gezeten. We hebben de glijbaan gezien die Marijke en Mark daar samen met Paul aan het maken zijn. Er is namelijk ook een zwembad(je). Hier gezellig gezeten, gegeten natuurlijk en tegen de avond weer weggegaan. We wilden samen nog even een hapje eten ’s avonds, en M&M zouden later komen om wat te drinken. Toen we na 20 minuten nog niet waren geholpen, gingen we eens kijken waar M&M uithingen. Bleek dat Marijke haar teen goed had gestoten en de vellen er bij hingen. Toevallig had ik die middag nog gezegd dat dit paar schoenen het toch al zeker drie weken deden.... Dat had ik niet moeten doen, nog geen 50 meter gelopen na het teen-incident begaf mijn schoen het. Zo waren we gezellig samen aan het hinkelen.
Eenmaal terug bij hun thuis de teen geinspecteerd en een paar schoenen geleend. We wilden toch nog wel even weg, maar we wilden ook klaverjassen. Hmmmmm, toen hebben we de kaarten maar meegenomen! Het was weer ouderwets; de dames maakten de mannen in. Hierbij moet wel vermeld worden dat KIM heeft VERZAAKT, zo, de mannen ook weer blij hopelijk. Ik had verzaakt maar kwam er binnen 3 seconden achter en ik vroeg of ik de kaart mocht verwisselen. Dit mocht, maar toch had ik verzaakt.... Als je niks van klasverjassen snapt, kun je het maar beter gelijk weer vergeten!
Powaka
Het was een gezellige avond en er waren alweer plannen voor de volgende dag. We gingen ergens naar toe en werden om 9:30 opgehaald, het was alleen nog de vraag waar we heen gingen. Uiteindelijk zijn we zondag naar Powaka geweest, een kreekje op ongeveer een uurtje rijden van Paramaribo. Eerst bami, bier en Borgoe gekocht, want je kon daar niks kopen. Eenmaal aangekomen hangmatten opgehangen en lekker relaxed.
De mannen waagden zich aan een potje ballen terwijl wij nog wat zonnestralen probeerden mee te pikken.
Rond een uur of vier richting stad gegaan, nog ijs gegeten en thuis Studio Sport gekeken. Zoals wel vakder de afgelopen tijd werden we daar niet echt vrolijk van, maar desondanks natuurlijk weer een lekker weekend gehad!
’s Avonds nog even samen Austin Powers gekeken (DVD gekocht voor € 1,50) en lekker gaan slapen.
Het was dus weer top!!!
Alles goed? Hier wel, het is weer maandagochtend, dat betekent dat er alweer een weekend voorbij is! En het was weer eens super. Vrijdagmiddag eerst even gewinkeld (zonder resultaat helaas) en ’s avonds even bij Mark en Marijke geweest. Marijke was niet zo lekker, dus zijn we met z’n drieën even wat gaan drinken, gezellig!
De volgende ochtend werd er op de deur gebonkt. Mark, Marijke en Maikel (oude buurman van Marijke, woont weer in Suriname) stonden voor de deur. We lagen nog in coma! Ze hadden ons geprobeerd te bellen, maar Telesur doet al een paar dagen raar met de mobiele telefoons.
Ze vroegen of we mee gingen naar Commewijne, het district aan de overkant van de Suriname-rivier. Dat zagen we wel zitten, dus binnen tien minuten (ok, een kwartier) stonden we gedouched en wel buiten.
Het was (nog) mooi weer en in Nieuw Amsterdam aangekomen hebben we heerlijk geluncht (of eigenlijk ontbeten voor enkelen onder ons ;-). En jawel, de lucht werd donker en het ging regenen, logisch, het was immers weekend en we hadden een stap buiten de deur gezet.......
Helaas konden we dus niet naar het openluchtmuseum. Wel zijn we door Voorburg gereden en in Alkmaar zijn we even gestopt (jaja, die hebben we hier ook gewoon) en hebben we van de omgeving genoten – het was inmddels weer droog.
’s Middags weer richting stad gegaan en lekker relaxed bij de skelterbaan van Paul gezeten. We hebben de glijbaan gezien die Marijke en Mark daar samen met Paul aan het maken zijn. Er is namelijk ook een zwembad(je). Hier gezellig gezeten, gegeten natuurlijk en tegen de avond weer weggegaan. We wilden samen nog even een hapje eten ’s avonds, en M&M zouden later komen om wat te drinken. Toen we na 20 minuten nog niet waren geholpen, gingen we eens kijken waar M&M uithingen. Bleek dat Marijke haar teen goed had gestoten en de vellen er bij hingen. Toevallig had ik die middag nog gezegd dat dit paar schoenen het toch al zeker drie weken deden.... Dat had ik niet moeten doen, nog geen 50 meter gelopen na het teen-incident begaf mijn schoen het. Zo waren we gezellig samen aan het hinkelen.
Eenmaal terug bij hun thuis de teen geinspecteerd en een paar schoenen geleend. We wilden toch nog wel even weg, maar we wilden ook klaverjassen. Hmmmmm, toen hebben we de kaarten maar meegenomen! Het was weer ouderwets; de dames maakten de mannen in. Hierbij moet wel vermeld worden dat KIM heeft VERZAAKT, zo, de mannen ook weer blij hopelijk. Ik had verzaakt maar kwam er binnen 3 seconden achter en ik vroeg of ik de kaart mocht verwisselen. Dit mocht, maar toch had ik verzaakt.... Als je niks van klasverjassen snapt, kun je het maar beter gelijk weer vergeten!
Powaka
Het was een gezellige avond en er waren alweer plannen voor de volgende dag. We gingen ergens naar toe en werden om 9:30 opgehaald, het was alleen nog de vraag waar we heen gingen. Uiteindelijk zijn we zondag naar Powaka geweest, een kreekje op ongeveer een uurtje rijden van Paramaribo. Eerst bami, bier en Borgoe gekocht, want je kon daar niks kopen. Eenmaal aangekomen hangmatten opgehangen en lekker relaxed.
De mannen waagden zich aan een potje ballen terwijl wij nog wat zonnestralen probeerden mee te pikken.
Rond een uur of vier richting stad gegaan, nog ijs gegeten en thuis Studio Sport gekeken. Zoals wel vakder de afgelopen tijd werden we daar niet echt vrolijk van, maar desondanks natuurlijk weer een lekker weekend gehad!
’s Avonds nog even samen Austin Powers gekeken (DVD gekocht voor € 1,50) en lekker gaan slapen.
Het was dus weer top!!!
vrijdag, mei 13, 2005
Halverwege!
Het is een beetje laat, zo op vrijdag, maar even een kort verslag van het afgelopen weekend. Kort, want we hebben niet bijzonder veel gedaan. De malariapillen eisen zijn tol en maken ons moe en een beetje misselijk!
Maar goed, het was gelukkig weer weekend, het weekend dat we precies op de helft zitten van ons verblijf in Suriname!
Vorige week woensdag hebben we onze eerste salsales gehad, dat was lachen. Mark en Marijke gingen ook mee en we hebben de basisstappen van de merengue en de salsa geleerd. De cursus duurt 8 lessen waarvan we de eerste al hadden gemist, maar we konden redelijk mee. Wordt vervolgd....
Vrijdagmiddag hebben we eerst even bijgeslapen, we waren allebei op! ’s Avonds was er een jazzavond bij ’t Vat waar we graag naar toe wilden. Na lekker te hebben bijgeslapen zijn we richting ’t Vat gegaan waar ze net bezig waren alles klaar te zetten. Het werd een soort jam-achtige avond. De muzikanten hadden de afgelopen week een workshop gehad van een aantal, onder andere Nederlandse, muzikanten en dit was het resultaat van die avond en een voorproefje op het jazzfestival in oktober van dit jaar.
Het was erg gezellig, we hebben er gegeten en Mark en Marijke kwamen ook gezellig langs. Rond een uur of een weer richting huis gegaan.
Zaterdagochtend boodschappen gedaan. Buiten de Chinese supermarkten, die hier altijd open lijken te zijn, zijn de slagerijen en groenteboeren doordeweeks allemaal om 15:00 dicht. We kunnen doordeweeks dus geen boodschappen doen.
Dus op naar de slager. Aangezien we zondag zouden verhuizen, hebben we het vlees alvast naar het nieuwe huis gebracht en daar alles in de vriezer gegooid, het kan maar binnen zijn!
Nadat we de boodschappen kwijt waren, lekker een ijsje gegeten bij Tangelo, heeeeerlijk! Kim was niet lekker dus gingen we thuis nog even een uurtje slapen. ’s Avonds was er een event met de meest flitsende auto’s en optredens in een grote, half openluchthal. We gingen met de taxi en hebben er ontzettend lang over gedaan, als er iets te doen is hier, moet iedereen er bij zijn, dus het was druk op de weg! Uiteindelijk waren we er rond 19:00. Er werd gemeten hoeveel decibel de auto’s konden produceren en je kon langs de auto’s om ze te bewonderen, het haalde het helaas niet bij de Keverweekends!
Er stonden bijvoorbeeld Toyota Starlets bij!! Haha, ja Noek, echt, die auto van jou is zo gek nog niet! Dus het was leuk om gezien te hebben. Toen we eenmaal weer naar buiten gingen, was het zo ongelofelijk druk, mensen waren echt aan het dringen om naar binnen te komen en binnen was het ook al behoorlijk druk. We zijn dus op het goede moment weggegaan.
Daarna lekker naar het Waaggebouw geweest en daar heerlijk gegeten en roseetjes gedronken, dat was nog een luxe! Daarna naar huis gegaan, de laatste nacht in het oude huis stond voor de deur......
Zondag lekker uitgeslapen tot een uur of elf en toen de spullen in gaan pakken. Wat hebben we een hoop zooi! We moeten echt een hoop dingen hier gaan laten, anders krijgen we het nooit allemaal mee!
Wonder boven wonder paste het allemaal in een taxi, inclusief ons en zijn we naar het ‘oude’ huis gereden. Voor alle duidelijkheid, dit is het huis van de eerste foto’s met de veranda en de warme douche!
Rond een uur of vier ’s middags lekker naar ’t Vat gelopen (is nu weer heerlijk dichtbij) en daar een hapje gegeten. ’s Avonds op de veranda gehangen en de kamer een beetje ingericht, we hadden geen honger meer dus niks bijzonders gedaan met eten. Het weekend was alweer voorbij, wat gaat het toch altijd veel en veel te hard!
Voor vandaag wensen we Nel (de moeder van Richard) een hele fijne verjaardag, hopelijk is het gezellig geweest de afgelopen dagen!!! Liefs, ons....
Maar goed, het was gelukkig weer weekend, het weekend dat we precies op de helft zitten van ons verblijf in Suriname!
Vorige week woensdag hebben we onze eerste salsales gehad, dat was lachen. Mark en Marijke gingen ook mee en we hebben de basisstappen van de merengue en de salsa geleerd. De cursus duurt 8 lessen waarvan we de eerste al hadden gemist, maar we konden redelijk mee. Wordt vervolgd....
Vrijdagmiddag hebben we eerst even bijgeslapen, we waren allebei op! ’s Avonds was er een jazzavond bij ’t Vat waar we graag naar toe wilden. Na lekker te hebben bijgeslapen zijn we richting ’t Vat gegaan waar ze net bezig waren alles klaar te zetten. Het werd een soort jam-achtige avond. De muzikanten hadden de afgelopen week een workshop gehad van een aantal, onder andere Nederlandse, muzikanten en dit was het resultaat van die avond en een voorproefje op het jazzfestival in oktober van dit jaar.
Het was erg gezellig, we hebben er gegeten en Mark en Marijke kwamen ook gezellig langs. Rond een uur of een weer richting huis gegaan.
Zaterdagochtend boodschappen gedaan. Buiten de Chinese supermarkten, die hier altijd open lijken te zijn, zijn de slagerijen en groenteboeren doordeweeks allemaal om 15:00 dicht. We kunnen doordeweeks dus geen boodschappen doen.
Dus op naar de slager. Aangezien we zondag zouden verhuizen, hebben we het vlees alvast naar het nieuwe huis gebracht en daar alles in de vriezer gegooid, het kan maar binnen zijn!
Nadat we de boodschappen kwijt waren, lekker een ijsje gegeten bij Tangelo, heeeeerlijk! Kim was niet lekker dus gingen we thuis nog even een uurtje slapen. ’s Avonds was er een event met de meest flitsende auto’s en optredens in een grote, half openluchthal. We gingen met de taxi en hebben er ontzettend lang over gedaan, als er iets te doen is hier, moet iedereen er bij zijn, dus het was druk op de weg! Uiteindelijk waren we er rond 19:00. Er werd gemeten hoeveel decibel de auto’s konden produceren en je kon langs de auto’s om ze te bewonderen, het haalde het helaas niet bij de Keverweekends!
Er stonden bijvoorbeeld Toyota Starlets bij!! Haha, ja Noek, echt, die auto van jou is zo gek nog niet! Dus het was leuk om gezien te hebben. Toen we eenmaal weer naar buiten gingen, was het zo ongelofelijk druk, mensen waren echt aan het dringen om naar binnen te komen en binnen was het ook al behoorlijk druk. We zijn dus op het goede moment weggegaan.
Daarna lekker naar het Waaggebouw geweest en daar heerlijk gegeten en roseetjes gedronken, dat was nog een luxe! Daarna naar huis gegaan, de laatste nacht in het oude huis stond voor de deur......
Zondag lekker uitgeslapen tot een uur of elf en toen de spullen in gaan pakken. Wat hebben we een hoop zooi! We moeten echt een hoop dingen hier gaan laten, anders krijgen we het nooit allemaal mee!
Wonder boven wonder paste het allemaal in een taxi, inclusief ons en zijn we naar het ‘oude’ huis gereden. Voor alle duidelijkheid, dit is het huis van de eerste foto’s met de veranda en de warme douche!
Rond een uur of vier ’s middags lekker naar ’t Vat gelopen (is nu weer heerlijk dichtbij) en daar een hapje gegeten. ’s Avonds op de veranda gehangen en de kamer een beetje ingericht, we hadden geen honger meer dus niks bijzonders gedaan met eten. Het weekend was alweer voorbij, wat gaat het toch altijd veel en veel te hard!
Voor vandaag wensen we Nel (de moeder van Richard) een hele fijne verjaardag, hopelijk is het gezellig geweest de afgelopen dagen!!! Liefs, ons....
maandag, mei 02, 2005
Raleighvallen...
De foto's zijn nu toegevoegd aan het reisverhaal. Als je op de foto's clickt krijg je een groter formaat te zien. Daarna kan je weer met de "Back" of "Terug"-knop in je browser weer naar het reisverslag terugkeren.
Dag 1
Dinsdag, 04:45, de start van ons avontuur! Na de laatste spullen te hebben gepakt met de taxi op weg naar Mark en Marijke gegaan. Vervolgens zette de taxi ons af bij de touroperator, waar we om 6:15 moesten verzamelen. We vroegen ons af hoeveel mensen er mee zouden gaan en met welke bus we zouden gaan rijden. Toen kwam er een ‘gewone’ stadsbus aangereden, jep, dat was ‘m! Uiteindelijk om 7:15 vertrokken met een gezelschap van 10 gasten, de gids, de kok(kin) en twee buschauffeurs.
Op richting Zanderij! Dit is het grootste vliegveld van Paramaribo en ook hetgene waar we op aan zijn gekomen, zo’n twee maanden geleden. Ongelofelijk, het lijkt wel vorige week dat we hier aankwamen!
Hier was de laatste mogelijkheid om nog iets te kunnen kopen. Uiteindelijk toch maar een zaklamp gekocht, die hadden we thuis laten liggen.
Het zou zo’n zes uur rijden zijn naar Witagron, waar we zouden overstappen op de boot. Deze boot zou ons in zo’n twee uur naar Fungu-eiland brengen, het eiland waar we tijdens de trip zullen overnachten.
De tocht was erg, tja…… heftig. De weg is natuurlijk niet netjes geasfalteerd maar gaat midden door de rimboe! Af en toe een plaspauze – midden in de bush bush, mam, nu had ik toch wel blij geweest met een plastuit! – en heerlijke loempia’s!
Onderweg ook nog wat overstekende aapjes gezien, gaaf!
Om 15:00 kwamen we dan aan op Witagron.
Brug Witagron
We waren nog geen vijf minuutjes uit de bus (de reis was tot dan toe zonder druppeltje regen verlopen) en het begint te hozen!!! En dat dus echt op z’n Surinaams! We hebben geschuild tot het minder werd en gelukkig hield het op. De bootreis duurde uiteindelijk zon 3 uur, maar was zeker de moeite waard. Bijna strakblauwe lucht, prachtige natuur en overvliegende vogels.
Boottocht naar Fungu
Jaja, we waren er! Rond 18:30 aangemeerd, wat betekent dat we toch bijna 12 uur onderweg zijn geweest! Maar wat was het nu al de moeite waard. Een prachtig eiland omringd door sula’s (stroomversnellingen) en alleen het geluid van stromend water en fluitende vogels….
Uitzicht vanaf Fungu
We hebben onze spullen bij onze bedden gezet – we sliepen in stapelbedden in een grote ruimte, wel zo gezellig – en zijn gaan douchen.
Eenmaal bijgekomen van de reis besloten we kaarten maar eens tevoorschijn te halen. Ondertussen vertelde Chafihd, onze gids, over het eiland en de omgeving.
Om 20:30 gingen we eten. Alma, onze kok, had haar best duidelijk gedaan, dat ging er wel in! Na het eten het programma voor de komende dagen doorgenomen en toen ging het licht toch al vrij snel uit!
Dag 2
O nee he, het regent. Dat zou betekenen dat we vandaag de Volzberg niet kunnen beklimmen omdat dat te gevaarlijk zou zijn. We werden inderdaad niet gewekt voor het ontbijt om 7:00, dus het programma kreeg een andere wending. Er werd besloten dat we het programma van donderdag zouden gaan doen; een jungletocht met een bezoek aan de Moedervallen en de Manarival.
Wow, onze eerste stappen in de jungle, wat gaaf! Overal waar je kijkt is groen! Onderweg vertelde Chafihd over vruchten en planten die we tegenkwamen. Helaas waren er weinig dieren, mede vanwege het vochtige weer.
Na ongeveer 1,5 uur lopen kwamen we aan bij de Moedervallen, ontzettend gaaf! Hier hebben we dan ook menig kiekje genomen…
Kim en Richard bij de Moedervallen
Richard bij dezelfde Moedervallen
Wat een uitzicht en wat een rust. Na hier even te hebben gerust en te zijn opgedroogd (het regende nog steeds) weer teruggelopen. Met de boot weer terug naar Fungu-eiland en hier heerlijk geluncht.
We waren niet de enigen met trek, want er werd een doodshoofdaapje gespot! En niet een, maar wel vier! Wat een schatjes! Dus al gauw werden de bananen tevoorschijn gehaald en poseerden ze welwillend voor onze camera’s!
Doodskopaapjes
Achteraf hoorden we dat die aapjes in Paramaribo in beslag waren genomen en toen door de bewoners van het eiland verder opgevoed zijn. Zij leven rondom het eiland en komen er altijd terug om daar te slapen.
’s Middags gingen we naar de Manarival. Eerst een klein stukje met de boot en even lopen voordat we er waren. Ook al zo schitterend! Een echte waterval! We schaamden ons dood toen we erachter kwamen dat we allebei aan Center Parcs moesten denken… Hier niks aangelegd of aangestuurd door apparatuur, dit is puur natuur! Je kon er zwemmen en je kon op de rotsen klimmen om zo onder de waterval te kunnen zitten.
Nou, dat leek ons wel wat, we gingen apart zodat we foto’s van elkaar konden maken.
Ik ging eerst, samen met Marijke. Marijke zat inmiddels al en wilde me omhoog trekken. Toen ik dacht dat ik zat, had ik het blijkbaar mis. De kracht van het water overviel me en de rotsen waren gladder dan ik dacht… Ik donderde dus mooi naar beneden en tijdens de val zag ik Rich heeeeeel moeilijk kijken. Hmmm, dit kan niet goed zijn, dacht ik toen. Gelukkig viel ik niet hard en was er niks aan de hand. Om voor een tweede keer te gaan zitten, vond ik even geen goed plan, maar ik heb het toch maar gedaan, zou zonde zijn anders, toch?
Dus ik zat eenmaal en dat was toch wel erg gaaf!
Kim bij de Manarival
Eenmaal veilig teruggekomen, was het de beurt aan Rich. Heb ook wat mooie foto’s kunnen schieten van hem onder de waterval en was ondertussen blij dat ons setje maar uit één kluns bestaat.
Richard in de Manarival
Hier nog even lekker relaxed en daarna weer terug naar ‘huis’ gegaan. Ik heb nog een paar oorbellen gekocht die daar werden gemaakt, altijd leuk!
Wederom heerlijk gegeten, nog gezellig wat gedronken (geen Parbo helaas, we zijn aan de malariapillen en in combinatie met alcohol werken ze minder of helemaal niet…) en weer heerlijk gaan slapen, in de hoop dat het morgen droog is!
Dag 3
Wat? Het miezert? Nee toch… we baalden al stevig, maar we zouden in ieder geval de tocht er naar toe gaan maken en ter plaatse bekijken of het verantwoord was de Volzberg te beklimmen of niet.
De tocht er naar toe was 7,5 kilometer. Dit was wel even andere koek. Op een geasfalteerde weg is 7,5 kilometer best te doen, maar door de jungle bleek toch een ander verhaal… Naat Chafihd was ook Benny mee, alias Dokter 5. Zijn voorvaderen waren allemaal medicijnman geweest en hij was blijkbaar de vijfde in die lijn. Toch wel een fijn idee om een dokter bij je te hebben!
We waren nog geen uur onderweg, of ik gleed met een van mijn piposchoenen van een boomstammetje af waardoor mijn linkervoet zeiknat was! Lekker idee, als je nog zo’n eind moet.
Na een tijdje gelopen te hebben kwamen we een paar apenonderzoekers tegen. Zij observeren gedurende een jaar het gedrag van apen, als je daar geen stijve nek van krijgt…. Wij hebben er ook een aantal gezien, voornamelijk slingerapen.
Verder ook veel vlinders gezien, waaronder de Morpho. Dit is een vlinder met felblauwe vleugels, maar als ze zich opvouwt, is alleen de buitenkant zichtbaar en deze is zwart, een schitterend dier! Dan loop je door een donker, voornamelijk groen en bruin oerwoud en dan komt er ineens zo’n felblauw beestje rondfladderen!
Op een gegeven moment werd ik wat lakser met lopen; eigenlijk moet je continu kijken waar je je voeten neerzet, loop je niet in een mierennest, liggen er geen wortels of stukken steen verstopt tussen de aarde? Ik werd dus wat lakser en zag alleen dat er een boomstronk net boven de grond zweefde, dus ik erop staan. Bleek dat er boven ook nog zo’n stronk hing! AU! De spuit 11 van deze trip was dus weer duidelijk aanwezig en wat een verrassing toen bleek dat ik het was….
Er bleek ook nog een pechvogel in ons midden. Opeens hoorden we Dokter 5 heel hard roepen: ren, ze zijn bij je! Wij liepen redelijk vooraan du we snapten er niets van, maar we renden maar. Toen bleek dat er een wespennest was gestoord en de bewoners het daar niet mee eens waren. Ze hadden dus even flink geprikt, en raad eens wie ze te pakken hadden? Jawel, het was Richard. Hij liep dus wel in die groep en hij was de enige die gestoken was, vlak naast zijn mond en in zijn vingers. Niet zo lekker dus, maar dokter 5 was alert. Hij gaf Rich drie willekeurige blaadjes en deze moest hij er overheen wrijven. De ergste pijn zou dan binnen een half uur verdwenen zijn, en dit klopte!
Onderweg hoorden we geritsel. Er bleek een papegaaitje te zijn gestrand. Hij zat middenin de bosjes en het leek erop of hij een vleugel had gebroken.
Wij presenteren .....Grietje!
Dokter 5 nam hem mee – in een plastic zakje – en kwam tot de conclusie dat ie nog niet volgroeid was en waarschijnlijk samen met een andere papegaai in het nest had gezeten. De ander bleek sterker en besloot een rondje te gaan vliegen. Deze wilde dat ook maar bleek nog niet sterk genoeg. Hij had gelijk een mooie naam voor haar bedacht: Grietje. En als het nu een mannetje was? Nou, gewoon, Grietje! Het sprookje was hem duidelijk niet bekend.
Na 3 uur gelopen te hebben, kwamen we bij de eerste rotsen aan. Vanaf deze rotsen hadden we een schitterend uitzicht op de Volzberg. Zo schitterend, dat we precies konden zien hoe stijl deze was! Hier hebben we een kwartiertje gerust, het was nog een uur lopen naar de voet van de berg.
Kim en Richard aan de voet van de Volzberg
De rest van de groep aan de voet van de Volzberg
Eenmaal aangekomen werd besloten dat het verantwoord was om de berg te gaan beklimmen. Het eerste stuk was nog vrij begroeid en we konden ons goed vasthouden aan de bomen en we hadden genoeg grip dankzij de takken en de aarde die er lag.
Toen kwamen we bij een open stuk waar alleen rots was. Slik, dit was wel even heftig! Zeker als je je realiseerde dat het stuk waar we op moesten lopen zo’n vijf meter breed was, en er aan weerszijden afgrond was… Toen maar besloten dat het beter was dit je niet te realiseren. Het ging verbazingwekkend goed, ondanks mijn rare piposchoenen. Het was wel ontzettend zwaar, ook omdat we nu niet meer beschut waren en midden in de open lucht liepen. Er kwam geen eind aan! 240 meter klinkt niet zo hoog, maar is het zeker wel!
Best stijl hoor, hou je vast
Bijna op de top hebben we een pauze ingelast totdat iedereen er was. Toen nog een klein stukje richting top en van daaruit genoten van het niet te beschrijven uitzicht.
Uitzicht vanaf de Volzberg
Wederom uitzicht vanaf de Volzberg
Overal waar je keek was groen!! Wat mooi! Het is een beetje onbeschrijfelijk, hopelijk geven de foto’s een beetje het gevoel dat wij hadden toen we er stonden!
Richard en Kim op de Volzberg
En ja, we moesten toch weer een keer naar beneden…. Hmmm, zouden de piposchoenen dit leuk vinden? Ja, het ging best!
Afdaling.....
Je moest niet naar beneden kijken en de natte stukken vermijden, maar het ging redelijk. Toen een stuk op de kont naar beneden omdat het gewoon te glad was. Eenmaal beneden aangekomen kwam het besef dfat we die 7,5 kilometer ook weer terug moesten……
Op de heenweg waren we veel gestopt om beesten, planten en bomen te bekijken, het scheelde dat we dit op de terugweg minder deden. We gingen om 14:15 weg bij de berg en waren rond 17:00 weer terug. We wachtten even op het bootje en waren toen weer heerlijk thuis! Wat een tocht! Ongelofelijk gaaf, dit was het dubbel en dwars waard.
‘s Avonds zou er een optreden van de Raleighboys zijn (jaja, de enige echte) maar zij waren op tour in de stad. We waren allemaal best gesloopt, dus heel erg was het niet.
Dag 4
Na heerlijk te hebben geslapen – de natuur is stiller dan die 1000 decibel airco van ons, genieten dus – relaxed opgestaan. De ochtend was aan onszelf dus we hebben rustig aan gedaan, en samen met Mark en Marijke een ABC gemaakt van de afgelopen vier dagen voor in het gastenboek.
Ons huis op Fungu
Rond 12:00 richting het ‘vliegveld’ gelopen. De spanning kwam nu toch wel een beetje opzetten hoor, zo’n klein vliegtuigje over zo’n hobbelige baan....
Rond 12:45 landde het vliegtuig, een Antanov waar 18 personen in konden.
Landing van het vliegtuig (-je)
Vliegtuig
Wij bij het vliegtuig
Rond 13:00 vertrokken we dan. We namen maar een hele kleine ‘aanloop’ en toen vlogen we al, dit kon niet goed gaan dacht ik even, maar toen we eenmaal het uitzicht zagen, waren we verkocht, schitterend! Alleen maar bomen en we konden de rivieren en de weg waarop we gekomen waren duidelijk zien.
Uitzicht vanuit het vliegtuig
Na ongeveer 40 minuutjes kwam de stad in beeld en even later stonden we alweer aan de grond. Dit was toch wel heel erg luxe hoor, zeker in vergelijking met de heenreis!
We werden opgehaald door Maikel, een goede vriend van Mark en Marijke die niet ver van het vliegveld af woont. Dit was ook al zo luxe. We zijn even bij hem thuis geweest en zijn daarna met de taxi naar huis gereden. Nog wat kleine boodschapjes gedaan en jawel, we zetten weer voet in de stad en het begint voor de verandering te regenen...
Zeiknat kwamen we thuis, eerst lekker een douche genomen en daarna de oogjes even dicht gedaan. Natuurlijk snel gebeld met het thuisfront en gemeld dat we veilig waren aangekomen.
’s Avonds nog gezellig met Mark, Marijke en Maikel (het is inmiddels M&M&M) bij Wolly’s gaan eten ter afsluiting van een zeer geslaagde trip.
Zaterdag rustig aan gedaan. We hadden niet echt plannen. Toen we op het punt stonden weg te gaan, belde Anita, de tante van Richard, wat een verrassing! Altijd leuk om het thuisfront te spreken! Daarna richting internetcafé geweest en gezellig gemsn-t met thuis, lekker aan de BBQ!! Heerlijk dat jullie zo’n mooi weekend hebben gehad, dat mag natuurlijk ook wel, zo eind april.
Verder weinig uitgespookt, wel twee oranjetompoucen gehaald, (jaja, je afkomst verloochen je niet) nog wat groenten gehaald voor de Sunday morning omelet en ’s avonds lekker met z’n tweetjes bij Dumpling gegeten, het dim sum restaurant waar we – onbegrijpelijk – na de tweede avond hier nog niet waren teruggekeerd.
We zouden nog naar het Waaggebouw gaan om nog een klein beetje Koninginnedag te vieren, maar Mark was niet lekker en bleven samen thuis. Wij vonden het eigenlijk ook wel mooi geweest en zijn naar huis gegaan. Nog een filmpje gekeken en klaar was het weer.
Zondag nog minder uitgespookt, we wisten niet dat het kon. Ik was in een heeeeel spannend boek bezig dus dat moest uit en daarna een omeletje gemaakt. Al met al zagen we om 16:00 het eerste daglicht en zijn we een ijsje gaan eten bij Tangelo. Daarna nog wat boodschapjes gedaan en thuis Studio Sport gekeken, natuurlijk hadden we Feyenoord net gemist (wat geen straf was achteraf). Daarna weer bij Wolly’s geweest, getoast op de geweldige week en rond 21:00 thuis. We lagen al lekker lui in bed toen er op de deur werd geklopt, M&M! Ze kwamen de oplader halen. Toen ze weer weggingen nog even televisie gekeken en het voor gezien gehouden. Het is weer vroeg dag maandag......
Jeetje, we zitten volgend weekend al op de helft! We zijn vandaag de 10e week ingegaan, bijna op de helft dus, we kunnen er niet over uit hoe hard het allemaal gaat....
Meer foto's
Volg de link naar Overige foto's Raleighvallen
Dag 1
Dinsdag, 04:45, de start van ons avontuur! Na de laatste spullen te hebben gepakt met de taxi op weg naar Mark en Marijke gegaan. Vervolgens zette de taxi ons af bij de touroperator, waar we om 6:15 moesten verzamelen. We vroegen ons af hoeveel mensen er mee zouden gaan en met welke bus we zouden gaan rijden. Toen kwam er een ‘gewone’ stadsbus aangereden, jep, dat was ‘m! Uiteindelijk om 7:15 vertrokken met een gezelschap van 10 gasten, de gids, de kok(kin) en twee buschauffeurs.
Op richting Zanderij! Dit is het grootste vliegveld van Paramaribo en ook hetgene waar we op aan zijn gekomen, zo’n twee maanden geleden. Ongelofelijk, het lijkt wel vorige week dat we hier aankwamen!
Hier was de laatste mogelijkheid om nog iets te kunnen kopen. Uiteindelijk toch maar een zaklamp gekocht, die hadden we thuis laten liggen.
Het zou zo’n zes uur rijden zijn naar Witagron, waar we zouden overstappen op de boot. Deze boot zou ons in zo’n twee uur naar Fungu-eiland brengen, het eiland waar we tijdens de trip zullen overnachten.
De tocht was erg, tja…… heftig. De weg is natuurlijk niet netjes geasfalteerd maar gaat midden door de rimboe! Af en toe een plaspauze – midden in de bush bush, mam, nu had ik toch wel blij geweest met een plastuit! – en heerlijke loempia’s!
Onderweg ook nog wat overstekende aapjes gezien, gaaf!
Om 15:00 kwamen we dan aan op Witagron.
Brug Witagron
We waren nog geen vijf minuutjes uit de bus (de reis was tot dan toe zonder druppeltje regen verlopen) en het begint te hozen!!! En dat dus echt op z’n Surinaams! We hebben geschuild tot het minder werd en gelukkig hield het op. De bootreis duurde uiteindelijk zon 3 uur, maar was zeker de moeite waard. Bijna strakblauwe lucht, prachtige natuur en overvliegende vogels.
Boottocht naar Fungu
Jaja, we waren er! Rond 18:30 aangemeerd, wat betekent dat we toch bijna 12 uur onderweg zijn geweest! Maar wat was het nu al de moeite waard. Een prachtig eiland omringd door sula’s (stroomversnellingen) en alleen het geluid van stromend water en fluitende vogels….
Uitzicht vanaf Fungu
We hebben onze spullen bij onze bedden gezet – we sliepen in stapelbedden in een grote ruimte, wel zo gezellig – en zijn gaan douchen.
Eenmaal bijgekomen van de reis besloten we kaarten maar eens tevoorschijn te halen. Ondertussen vertelde Chafihd, onze gids, over het eiland en de omgeving.
Om 20:30 gingen we eten. Alma, onze kok, had haar best duidelijk gedaan, dat ging er wel in! Na het eten het programma voor de komende dagen doorgenomen en toen ging het licht toch al vrij snel uit!
Dag 2
O nee he, het regent. Dat zou betekenen dat we vandaag de Volzberg niet kunnen beklimmen omdat dat te gevaarlijk zou zijn. We werden inderdaad niet gewekt voor het ontbijt om 7:00, dus het programma kreeg een andere wending. Er werd besloten dat we het programma van donderdag zouden gaan doen; een jungletocht met een bezoek aan de Moedervallen en de Manarival.
Wow, onze eerste stappen in de jungle, wat gaaf! Overal waar je kijkt is groen! Onderweg vertelde Chafihd over vruchten en planten die we tegenkwamen. Helaas waren er weinig dieren, mede vanwege het vochtige weer.
Na ongeveer 1,5 uur lopen kwamen we aan bij de Moedervallen, ontzettend gaaf! Hier hebben we dan ook menig kiekje genomen…
Kim en Richard bij de Moedervallen
Richard bij dezelfde Moedervallen
Wat een uitzicht en wat een rust. Na hier even te hebben gerust en te zijn opgedroogd (het regende nog steeds) weer teruggelopen. Met de boot weer terug naar Fungu-eiland en hier heerlijk geluncht.
We waren niet de enigen met trek, want er werd een doodshoofdaapje gespot! En niet een, maar wel vier! Wat een schatjes! Dus al gauw werden de bananen tevoorschijn gehaald en poseerden ze welwillend voor onze camera’s!
Doodskopaapjes
Achteraf hoorden we dat die aapjes in Paramaribo in beslag waren genomen en toen door de bewoners van het eiland verder opgevoed zijn. Zij leven rondom het eiland en komen er altijd terug om daar te slapen.
’s Middags gingen we naar de Manarival. Eerst een klein stukje met de boot en even lopen voordat we er waren. Ook al zo schitterend! Een echte waterval! We schaamden ons dood toen we erachter kwamen dat we allebei aan Center Parcs moesten denken… Hier niks aangelegd of aangestuurd door apparatuur, dit is puur natuur! Je kon er zwemmen en je kon op de rotsen klimmen om zo onder de waterval te kunnen zitten.
Nou, dat leek ons wel wat, we gingen apart zodat we foto’s van elkaar konden maken.
Ik ging eerst, samen met Marijke. Marijke zat inmiddels al en wilde me omhoog trekken. Toen ik dacht dat ik zat, had ik het blijkbaar mis. De kracht van het water overviel me en de rotsen waren gladder dan ik dacht… Ik donderde dus mooi naar beneden en tijdens de val zag ik Rich heeeeeel moeilijk kijken. Hmmm, dit kan niet goed zijn, dacht ik toen. Gelukkig viel ik niet hard en was er niks aan de hand. Om voor een tweede keer te gaan zitten, vond ik even geen goed plan, maar ik heb het toch maar gedaan, zou zonde zijn anders, toch?
Dus ik zat eenmaal en dat was toch wel erg gaaf!
Kim bij de Manarival
Eenmaal veilig teruggekomen, was het de beurt aan Rich. Heb ook wat mooie foto’s kunnen schieten van hem onder de waterval en was ondertussen blij dat ons setje maar uit één kluns bestaat.
Richard in de Manarival
Hier nog even lekker relaxed en daarna weer terug naar ‘huis’ gegaan. Ik heb nog een paar oorbellen gekocht die daar werden gemaakt, altijd leuk!
Wederom heerlijk gegeten, nog gezellig wat gedronken (geen Parbo helaas, we zijn aan de malariapillen en in combinatie met alcohol werken ze minder of helemaal niet…) en weer heerlijk gaan slapen, in de hoop dat het morgen droog is!
Dag 3
Wat? Het miezert? Nee toch… we baalden al stevig, maar we zouden in ieder geval de tocht er naar toe gaan maken en ter plaatse bekijken of het verantwoord was de Volzberg te beklimmen of niet.
De tocht er naar toe was 7,5 kilometer. Dit was wel even andere koek. Op een geasfalteerde weg is 7,5 kilometer best te doen, maar door de jungle bleek toch een ander verhaal… Naat Chafihd was ook Benny mee, alias Dokter 5. Zijn voorvaderen waren allemaal medicijnman geweest en hij was blijkbaar de vijfde in die lijn. Toch wel een fijn idee om een dokter bij je te hebben!
We waren nog geen uur onderweg, of ik gleed met een van mijn piposchoenen van een boomstammetje af waardoor mijn linkervoet zeiknat was! Lekker idee, als je nog zo’n eind moet.
Na een tijdje gelopen te hebben kwamen we een paar apenonderzoekers tegen. Zij observeren gedurende een jaar het gedrag van apen, als je daar geen stijve nek van krijgt…. Wij hebben er ook een aantal gezien, voornamelijk slingerapen.
Verder ook veel vlinders gezien, waaronder de Morpho. Dit is een vlinder met felblauwe vleugels, maar als ze zich opvouwt, is alleen de buitenkant zichtbaar en deze is zwart, een schitterend dier! Dan loop je door een donker, voornamelijk groen en bruin oerwoud en dan komt er ineens zo’n felblauw beestje rondfladderen!
Op een gegeven moment werd ik wat lakser met lopen; eigenlijk moet je continu kijken waar je je voeten neerzet, loop je niet in een mierennest, liggen er geen wortels of stukken steen verstopt tussen de aarde? Ik werd dus wat lakser en zag alleen dat er een boomstronk net boven de grond zweefde, dus ik erop staan. Bleek dat er boven ook nog zo’n stronk hing! AU! De spuit 11 van deze trip was dus weer duidelijk aanwezig en wat een verrassing toen bleek dat ik het was….
Er bleek ook nog een pechvogel in ons midden. Opeens hoorden we Dokter 5 heel hard roepen: ren, ze zijn bij je! Wij liepen redelijk vooraan du we snapten er niets van, maar we renden maar. Toen bleek dat er een wespennest was gestoord en de bewoners het daar niet mee eens waren. Ze hadden dus even flink geprikt, en raad eens wie ze te pakken hadden? Jawel, het was Richard. Hij liep dus wel in die groep en hij was de enige die gestoken was, vlak naast zijn mond en in zijn vingers. Niet zo lekker dus, maar dokter 5 was alert. Hij gaf Rich drie willekeurige blaadjes en deze moest hij er overheen wrijven. De ergste pijn zou dan binnen een half uur verdwenen zijn, en dit klopte!
Onderweg hoorden we geritsel. Er bleek een papegaaitje te zijn gestrand. Hij zat middenin de bosjes en het leek erop of hij een vleugel had gebroken.
Wij presenteren .....Grietje!
Dokter 5 nam hem mee – in een plastic zakje – en kwam tot de conclusie dat ie nog niet volgroeid was en waarschijnlijk samen met een andere papegaai in het nest had gezeten. De ander bleek sterker en besloot een rondje te gaan vliegen. Deze wilde dat ook maar bleek nog niet sterk genoeg. Hij had gelijk een mooie naam voor haar bedacht: Grietje. En als het nu een mannetje was? Nou, gewoon, Grietje! Het sprookje was hem duidelijk niet bekend.
Na 3 uur gelopen te hebben, kwamen we bij de eerste rotsen aan. Vanaf deze rotsen hadden we een schitterend uitzicht op de Volzberg. Zo schitterend, dat we precies konden zien hoe stijl deze was! Hier hebben we een kwartiertje gerust, het was nog een uur lopen naar de voet van de berg.
Kim en Richard aan de voet van de Volzberg
De rest van de groep aan de voet van de Volzberg
Eenmaal aangekomen werd besloten dat het verantwoord was om de berg te gaan beklimmen. Het eerste stuk was nog vrij begroeid en we konden ons goed vasthouden aan de bomen en we hadden genoeg grip dankzij de takken en de aarde die er lag.
Toen kwamen we bij een open stuk waar alleen rots was. Slik, dit was wel even heftig! Zeker als je je realiseerde dat het stuk waar we op moesten lopen zo’n vijf meter breed was, en er aan weerszijden afgrond was… Toen maar besloten dat het beter was dit je niet te realiseren. Het ging verbazingwekkend goed, ondanks mijn rare piposchoenen. Het was wel ontzettend zwaar, ook omdat we nu niet meer beschut waren en midden in de open lucht liepen. Er kwam geen eind aan! 240 meter klinkt niet zo hoog, maar is het zeker wel!
Best stijl hoor, hou je vast
Bijna op de top hebben we een pauze ingelast totdat iedereen er was. Toen nog een klein stukje richting top en van daaruit genoten van het niet te beschrijven uitzicht.
Uitzicht vanaf de Volzberg
Wederom uitzicht vanaf de Volzberg
Overal waar je keek was groen!! Wat mooi! Het is een beetje onbeschrijfelijk, hopelijk geven de foto’s een beetje het gevoel dat wij hadden toen we er stonden!
Richard en Kim op de Volzberg
En ja, we moesten toch weer een keer naar beneden…. Hmmm, zouden de piposchoenen dit leuk vinden? Ja, het ging best!
Afdaling.....
Je moest niet naar beneden kijken en de natte stukken vermijden, maar het ging redelijk. Toen een stuk op de kont naar beneden omdat het gewoon te glad was. Eenmaal beneden aangekomen kwam het besef dfat we die 7,5 kilometer ook weer terug moesten……
Op de heenweg waren we veel gestopt om beesten, planten en bomen te bekijken, het scheelde dat we dit op de terugweg minder deden. We gingen om 14:15 weg bij de berg en waren rond 17:00 weer terug. We wachtten even op het bootje en waren toen weer heerlijk thuis! Wat een tocht! Ongelofelijk gaaf, dit was het dubbel en dwars waard.
‘s Avonds zou er een optreden van de Raleighboys zijn (jaja, de enige echte) maar zij waren op tour in de stad. We waren allemaal best gesloopt, dus heel erg was het niet.
Dag 4
Na heerlijk te hebben geslapen – de natuur is stiller dan die 1000 decibel airco van ons, genieten dus – relaxed opgestaan. De ochtend was aan onszelf dus we hebben rustig aan gedaan, en samen met Mark en Marijke een ABC gemaakt van de afgelopen vier dagen voor in het gastenboek.
Ons huis op Fungu
Rond 12:00 richting het ‘vliegveld’ gelopen. De spanning kwam nu toch wel een beetje opzetten hoor, zo’n klein vliegtuigje over zo’n hobbelige baan....
Rond 12:45 landde het vliegtuig, een Antanov waar 18 personen in konden.
Landing van het vliegtuig (-je)
Vliegtuig
Wij bij het vliegtuig
Rond 13:00 vertrokken we dan. We namen maar een hele kleine ‘aanloop’ en toen vlogen we al, dit kon niet goed gaan dacht ik even, maar toen we eenmaal het uitzicht zagen, waren we verkocht, schitterend! Alleen maar bomen en we konden de rivieren en de weg waarop we gekomen waren duidelijk zien.
Uitzicht vanuit het vliegtuig
Na ongeveer 40 minuutjes kwam de stad in beeld en even later stonden we alweer aan de grond. Dit was toch wel heel erg luxe hoor, zeker in vergelijking met de heenreis!
We werden opgehaald door Maikel, een goede vriend van Mark en Marijke die niet ver van het vliegveld af woont. Dit was ook al zo luxe. We zijn even bij hem thuis geweest en zijn daarna met de taxi naar huis gereden. Nog wat kleine boodschapjes gedaan en jawel, we zetten weer voet in de stad en het begint voor de verandering te regenen...
Zeiknat kwamen we thuis, eerst lekker een douche genomen en daarna de oogjes even dicht gedaan. Natuurlijk snel gebeld met het thuisfront en gemeld dat we veilig waren aangekomen.
’s Avonds nog gezellig met Mark, Marijke en Maikel (het is inmiddels M&M&M) bij Wolly’s gaan eten ter afsluiting van een zeer geslaagde trip.
Zaterdag rustig aan gedaan. We hadden niet echt plannen. Toen we op het punt stonden weg te gaan, belde Anita, de tante van Richard, wat een verrassing! Altijd leuk om het thuisfront te spreken! Daarna richting internetcafé geweest en gezellig gemsn-t met thuis, lekker aan de BBQ!! Heerlijk dat jullie zo’n mooi weekend hebben gehad, dat mag natuurlijk ook wel, zo eind april.
Verder weinig uitgespookt, wel twee oranjetompoucen gehaald, (jaja, je afkomst verloochen je niet) nog wat groenten gehaald voor de Sunday morning omelet en ’s avonds lekker met z’n tweetjes bij Dumpling gegeten, het dim sum restaurant waar we – onbegrijpelijk – na de tweede avond hier nog niet waren teruggekeerd.
We zouden nog naar het Waaggebouw gaan om nog een klein beetje Koninginnedag te vieren, maar Mark was niet lekker en bleven samen thuis. Wij vonden het eigenlijk ook wel mooi geweest en zijn naar huis gegaan. Nog een filmpje gekeken en klaar was het weer.
Zondag nog minder uitgespookt, we wisten niet dat het kon. Ik was in een heeeeel spannend boek bezig dus dat moest uit en daarna een omeletje gemaakt. Al met al zagen we om 16:00 het eerste daglicht en zijn we een ijsje gaan eten bij Tangelo. Daarna nog wat boodschapjes gedaan en thuis Studio Sport gekeken, natuurlijk hadden we Feyenoord net gemist (wat geen straf was achteraf). Daarna weer bij Wolly’s geweest, getoast op de geweldige week en rond 21:00 thuis. We lagen al lekker lui in bed toen er op de deur werd geklopt, M&M! Ze kwamen de oplader halen. Toen ze weer weggingen nog even televisie gekeken en het voor gezien gehouden. Het is weer vroeg dag maandag......
Jeetje, we zitten volgend weekend al op de helft! We zijn vandaag de 10e week ingegaan, bijna op de helft dus, we kunnen er niet over uit hoe hard het allemaal gaat....
Meer foto's
Volg de link naar Overige foto's Raleighvallen
